రచన: అన్నమాచార్య
ప్రధాన దైవం: శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి
ప్రధాన భావం: ప్రాపంచిక మాయలను విడిచి, శ్రీహరి నామస్మరణలో మనస్సును నిలపడం

“నగవులు నిజమని నమ్మేదా” అన్నమాచార్యుల వైరాగ్య భావాన్ని ప్రతిబింబించే ఆత్మపరిశీలనాత్మక సంకీర్తన. మనిషి జీవితంలో కనిపించే నవ్వులు, ఆశలు, కోరికలు, గత జన్మ కర్మలు, ప్రపంచపు మాయలు—ఇవన్నీ నిజమైనవని నమ్మి వాటి వెంట పరుగెత్తడం ఎందుకు? అనే ప్రశ్నను అన్నమయ్య తనతో తానే వేసుకుంటున్నట్లు ఈ కీర్తన సాగుతుంది. ప్రతి చరణంలో ప్రాపంచిక విషయాలపై అనాసక్తిని పెంచుకోవాలని, గత కర్మల ప్రభావాన్ని గుర్తించాలని, అనేక రకాల మాయలకు లోనుకాకుండా ఉండాలని కవి సూచిస్తారు. చివరికి పరిష్కారం కూడా ఆయనే చూపిస్తారు—శ్రీ వేంకటపతి నామాన్ని నాలుకపై నిలిపి, ఇతర చంచలమైన విషయాలను విడిచిపెట్టడం. అందువల్ల ఈ కీర్తన భక్తి, వైరాగ్యం, నామస్మరణ, ఆత్మపరిశీలనలను కలిపిన సందేశాన్ని అందిస్తుంది.

పూర్తి సాహిత్యం

పల్లవి

నగవులు నిజమని నమ్మేదా
వొగినడియాసలు వొద్దనవే ॥

చరణం 1

తొల్లిటి కర్మము దొంతల నుండగ
చెల్లబోయిక జేసేదా |
యెల్ల లోకములు యేలేటి దేవుడ
వొల్ల నొల్లనిక నొద్దనవే ॥

చరణం 2

పోయిన జన్మము పొరుగులనుండగ
చీయనక యిందు జెలగేదా |
వేయినామముల వెన్నుడమాయలు
ఓ యయ్య యింక నొద్దనవే ॥

చరణం 3

నలి నీనామము నాలికనుండగ
తలకొని యితరము దడవేదా |
బలు శ్రీ వేంకటపతి నిన్నుగొలిచి
వొలుకు చంచలము లొద్దనవే ॥

పద అర్థాలు

పదం	అర్థం
నగవులు	నవ్వులు, ఆనందపు వ్యక్తీకరణలు
నిజమని	సత్యమని
నమ్మేదా	నమ్మాలా? విశ్వసించాలా?
వొగినడి	పెరిగిన, ఎక్కువైన
యాసలు	ఆశలు, కోరికలు
వొద్దనవే	వద్దని చెప్పు, విడిచిపెట్టు
తొల్లిటి	పూర్వపు, గతంలోని
కర్మము	గతంలో చేసిన కర్మ
దొంతలు	సమూహాలు, గుట్టలు
చెల్లబోయి	ఫలితానికి రావడం/అమలులోకి రావడం
యెల్ల లోకములు	సమస్త లోకాలు
యేలేటి	పాలించే
వొల్లనొల్లనిక	ఇష్టం లేకపోవడం, అంగీకరించకపోవడం
పోయిన జన్మము	గత జన్మ
పొరుగులు	ఇతరులు/బయటి విషయాలు
చీయనక	చెడిపోకుండా/విడవకుండా అనే పాత పదప్రయోగం
యిందు	ఇక్కడ, ఈ జన్మలో
జెలగు	జీవించు, కొనసాగు
వేయి నామములు	అనేక నామాలు
వెన్నుడ	వెనుక, అంతరంగంలో
మాయలు	మోసపూరితమైన ప్రాపంచిక ఆకర్షణలు
నలి	మృదువుగా/ప్రేమతో స్మరించడం అనే భావం
నీనామము	నీ పవిత్ర నామం
నాలిక	నాలుక
తలకొని	మనసులో ఉంచుకొని
ఇతరము	ఇతర విషయాలు
దడవు	ఆలోచించు, వెదుకు
బలు	ఎంతో, బలంగా
గొలిచి	కొలిచి, ఆరాధించి
వొలుకు	కదలిక, చంచలత్వం
చంచలము	స్థిరంగా లేనిది

భావం – పల్లవి

“నగవులు నిజమని నమ్మేదా

వొగినడియాసలు వొద్దనవే”

అన్నమయ్య మొదట మన జీవితంలోని నవ్వులు, ఆనందాలు, ఆశలు, కోరికలు గురించి ప్రశ్నిస్తున్నారు.

ప్రపంచంలో మనకు కనిపించే సుఖం నిజంగా శాశ్వతమైనదేనా?

మనిషి ఒక కోరిక నెరవేరగానే సంతోషిస్తాడు. కొంతకాలానికి అదే సంతోషం తగ్గిపోతుంది. వెంటనే మరో కోరిక పుడుతుంది.

అందుకే అన్నమయ్య “ఆశలను వద్దనవే” అని అంటున్నారు.

ఇది ప్రపంచంలోని ప్రతి ఆనందాన్ని తిరస్కరించమనే సందేశం కాదు. వాటిని శాశ్వతమైనవిగా భావించవద్దు అనే వైరాగ్య దృష్టి.

మనకు లభించే సుఖం తాత్కాలికం. కానీ దైవానుభూతి కోసం చేసే ప్రయత్నం మనసును స్థిరపరుస్తుంది.

భావం – మొదటి చరణం

“తొల్లిటి కర్మము దొంతల నుండగ

చెల్లబోయిక జేసేదా”

తొల్లిటి కర్మము అంటే గతంలో చేసిన కర్మలు.

భారతీయ ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయం ప్రకారం మన గత కర్మలకు ఫలితాలు ఉంటాయి. మన జీవితంలో ఎదురయ్యే కొన్ని అనుభవాలు ఆ కర్మలతో సంబంధం కలిగి ఉంటాయని భావిస్తారు.

అన్నమయ్య ఇక్కడ ఒక ఆత్మపరిశీలన చేస్తున్నారు:

గత కర్మల ఫలితాలు ఇప్పటికే నా జీవితంలో ఉన్నప్పుడు, నేను మరిన్ని ప్రాపంచిక బంధాలను ఎందుకు పెంచుకోవాలి?

ఇది కర్మను భయపడమనే మాట కాదు.

ఇది కర్మబంధాన్ని అర్థం చేసుకుని, దాని నుంచి విముక్తి పొందే మార్గాన్ని వెతకాలి అనే సూచన.

“యెల్ల లోకములు యేలేటి దేవుడ

వొల్ల నొల్లనిక నొద్దనవే”

సమస్త లోకాలను పాలించే పరమాత్మ మనకు ఆశ్రయం.

అటువంటి దేవుడిని వదిలి, మనసును చిన్నచిన్న ప్రాపంచిక విషయాలపై ఎందుకు నిలపాలి?

ఇక్కడ అన్నమయ్య మన దృష్టిని ప్రపంచం నుంచి దేవుడి వైపు తిప్పుతున్నారు.

భావం – రెండవ చరణం

“పోయిన జన్మము పొరుగులనుండగ

చీయనక యిందు జెలగేదా”

గత జన్మ గురించి మనకు ప్రత్యక్ష జ్ఞాపకం లేకపోయినా, భారతీయ తత్త్వంలో జన్మ–కర్మ–ఫలితాల సంబంధం ముఖ్యమైనది.

అన్నమయ్య మనిషి ప్రస్తుత జీవితాన్ని మాత్రమే చూసి మునిగిపోకుండా, తన జీవితం యొక్క ఆధ్యాత్మిక ప్రయోజనం గురించి ఆలోచించమని సూచిస్తున్నారు.

గతం ఏమిటో పూర్తిగా తెలియదు. భవిష్యత్తు ఏమిటో తెలియదు. మన చేతిలో ఉన్నది మాత్రం ఈ ప్రస్తుత జీవితం.

అందుకే ఇప్పుడే దైవస్మరణ చేయాలి.

“వేయినామముల వెన్నుడమాయలు

ఓ యయ్య యింక నొద్దనవే”

ప్రపంచంలో మాయలు అనేక రూపాల్లో కనిపిస్తాయి.

ధనం, పేరు, హోదా, కోరికలు, సంబంధాలు, ప్రశంసలు—ఒక్కొక్కటి ఒక్కో విధంగా మనస్సును ఆకర్షిస్తాయి.

అన్నమయ్య వాటిని పూర్తిగా నిరాకరించడం కంటే, వాటి మాయా స్వభావాన్ని గుర్తించమని చెబుతున్నారు.

“ఓ యయ్య” అనే సంబోధనలో భక్తుడి అంతరంగ ఆర్తి కనిపిస్తుంది.

అంటే:

“ఓ ప్రభూ! ఇక ఈ మాయల వెంట పరుగెత్తకుండా నన్ను కాపాడు.”

భావం – మూడవ చరణం

“నలి నీనామము నాలికనుండగ

తలకొని యితరము దడవేదా”

ఇదే కీర్తనలోని అత్యంత ముఖ్యమైన మార్గదర్శకం.

నామస్మరణ.

నాలుకపై శ్రీహరి నామం ఉన్నప్పుడు, మనసును ఇతర అనవసర విషయాల వైపు ఎందుకు పంపాలి?

ఇక్కడ అన్నమయ్య భక్తికి చాలా సరళమైన సాధనాన్ని చూపిస్తున్నారు:

శ్రీహరి నామాన్ని స్మరించడం.

భక్తి సంప్రదాయంలో నామస్మరణకు అందుకే ఎంతో ప్రాధాన్యం ఉంది.

పూజ చేయడానికి పెద్ద ఏర్పాట్లు అవసరం కావచ్చు. యజ్ఞం చేయడానికి నియమాలు అవసరం కావచ్చు. దీర్ఘమైన ధ్యానం అందరికీ సాధ్యం కాకపోవచ్చు.

కానీ దైవనామాన్ని స్మరించడం మాత్రం ఎక్కడైనా, ఎప్పుడైనా చేయవచ్చు.

“బలు శ్రీ వేంకటపతి నిన్నుగొలిచి

వొలుకు చంచలము లొద్దనవే”

చివరికి అన్నమయ్య తన మార్గాన్ని స్పష్టంగా చెబుతున్నారు.

శ్రీ వేంకటపతిని ఆరాధించు.

ఆయనను స్మరించినప్పుడు మనస్సులోని చంచలత్వాన్ని విడిచిపెట్టు.

ఇక్కడ “చంచలము” అంటే స్థిరంగా లేని మనస్సు.

మనస్సు ఒక క్షణం ఒక ఆలోచనలో, మరొక క్షణం మరో ఆలోచనలో ఉంటుంది. కోరికలు దానిని నిరంతరం ఒక దిశ నుంచి మరొక దిశకు లాగుతుంటాయి.

అన్నమయ్యకు దీనికి పరిష్కారం:

శ్రీ వేంకటేశ్వరుని నామస్మరణ.

“ఆశ” మరియు “నామస్మరణ” మధ్య అన్నమయ్య చూపిన తేడా

ఈ కీర్తనను గమనిస్తే ఒక అందమైన ప్రయాణం కనిపిస్తుంది.

మొదట:

ఆశలు వద్దు.

తర్వాత:

మాయలు వద్దు.

చివరికి:

నామస్మరణ కావాలి.

అంటే అన్నమయ్య కేవలం “ఇది చేయవద్దు” అని చెప్పలేదు.

ప్రాపంచిక విషయాలపై అధికమైన మమకారాన్ని తగ్గించడానికి బదులుగా దైవస్మరణను ప్రత్యామ్నాయంగా చూపించారు.

ఇది వైరాగ్యానికి ఎంతో ముఖ్యమైన భావన.

ఖాళీగా ఉండటం వైరాగ్యం కాదు.
దైవంతో మనస్సును నింపుకోవడమే నిజమైన వైరాగ్యం.

ఈ కీర్తనలోని ప్రధాన ఆధ్యాత్మిక సందేశం

1. ప్రాపంచిక సుఖాలు తాత్కాలికం

ఈ రోజు ఉన్న సంతోషం రేపు ఉండకపోవచ్చు. అందువల్ల వాటిని శాశ్వత సత్యంగా భావించకూడదు.

2. ఆశలకు అంతం ఉండదు

ఒక కోరిక తీరిన వెంటనే మరో కోరిక పుడుతుంది. అందువల్ల కోరికలను నియంత్రించడం అవసరం.

3. కర్మబంధాన్ని గుర్తించాలి

మన జీవితంలో కర్మకు ఉన్న ప్రాధాన్యాన్ని గుర్తించి, మరిన్ని బంధాలను పెంచకుండా ఆధ్యాత్మిక మార్గం వైపు చూడాలి.

4. మాయను గుర్తించాలి

ప్రపంచంలోని ఆకర్షణలు సహజమైనవే. కానీ అవే జీవితానికి అంతిమ లక్ష్యం అని భావించకూడదు.

5. నామస్మరణ మనస్సుకు ఆధారం

శ్రీ వేంకటేశ్వరుని నామాన్ని స్మరించడం ద్వారా చంచలమైన మనస్సును దైవంపై నిలపడానికి ప్రయత్నించాలి.

ఆధునిక జీవితానికి “నగవులు నిజమని” చెప్పే సందేశం

ఈ కీర్తనను నేటి జీవితానికి అన్వయిస్తే దాని భావం మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

మనిషి ఈ రోజుల్లో నిరంతరం సంతోషం కోసం వెతుకుతున్నాడు.

కొత్త వస్తువు కొంటే సంతోషం.
కొత్త ఉద్యోగం వస్తే సంతోషం.
పేరు వస్తే సంతోషం.
సోషల్ మీడియాలో ప్రశంస వస్తే సంతోషం.

కానీ ఆ ఆనందం ఎక్కువ కాలం నిలవదు.

మళ్లీ మరొకటి కావాలి.

ఇదే అన్నమయ్య చెప్పే ఆశల స్వభావం.

అందుకే “నగవులు నిజమని నమ్మేదా?” అనే ప్రశ్నను మన జీవితానికి కూడా వర్తింపజేసుకోవచ్చు:

బయట కనిపించే ప్రతి సంతోషమే నిజమైన శాశ్వత సుఖమా?

అన్నమయ్య సమాధానం దైవస్మరణ వైపు తీసుకెళ్తుంది.

ఎప్పుడు పాడతారు?

ఈ కీర్తనలో వైరాగ్యం, నామస్మరణ, ఆత్మపరిశీలన ప్రధానంగా ఉండటంతో అన్నమయ్య సంకీర్తన కార్యక్రమాలు, భక్తి సంగీత సభలు, ఆలయ కార్యక్రమాలు, భజనలు మరియు ఆధ్యాత్మిక సమావేశాల్లో ఆలపించడానికి అనుకూలంగా ఉంటుంది.

ఇది ప్రత్యేకంగా ఒకే పండుగకు పరిమితమైన కీర్తనగా కాకుండా, శ్రీ వేంకటేశ్వర భక్తి మరియు వైరాగ్య భావన ప్రధానంగా ఉన్న సందర్భాల్లో పాడవచ్చు.

సంబంధిత అన్నమయ్య కీర్తనలు

విష్ణుముఖంలో మరిన్ని అన్నమయ్య కీర్తనలను కూడా చదవండి:

• నానాటి బతుకు — జీవితం తాత్కాలికమని, కైవల్యం పరమగమ్యమని తెలిపే తాత్త్విక కీర్తన
• నిగమ నిగమాంత వర్ణిత — సంసారబంధాల నుంచి విముక్తి, వైరాగ్యం కోసం శ్రీనారాయణుని ప్రార్థించే కీర్తన
• ఎంత మాత్రమున — పరమాత్మను భక్తులు వివిధ భావాల్లో అనుభవించే తాత్త్విక కీర్తన
• అన్ని మంత్రములు — శ్రీ వేంకటేశ్వర నామమంత్ర మహిమను తెలిపే కీర్తన

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

1. “నగవులు నిజమని నమ్మేదా” కీర్తనలో ప్రధాన భావం ఏమిటి?

ప్రధాన భావం ప్రాపంచిక సుఖాలు, ఆశలు, మాయలపై అధికమైన మమకారాన్ని విడిచి శ్రీ వేంకటేశ్వరుని నామస్మరణలో మనస్సును నిలపడం.

2. ఈ కీర్తనలో అన్నమయ్య ఆశలను ఎందుకు వద్దంటున్నారు?

ఆశలకు సహజంగా అంతం ఉండదు. ఒక కోరిక తీరిన వెంటనే మరొకటి పుడుతుంది. అందువల్ల మనిషి నిరంతరం అసంతృప్తిలో ఉండవచ్చు. అన్నమయ్య ఈ చక్రం నుంచి బయటపడటానికి దైవస్మరణ, వైరాగ్యం వైపు దృష్టి పెట్టమని సూచిస్తున్నారు.

3. ఈ కీర్తనలో నామస్మరణకు ఏ ప్రాధాన్యం ఉంది?

కీర్తన చివరి చరణంలో “నీ నామము నాలికనుండగ” అని అన్నమయ్య ప్రత్యేకంగా చెబుతున్నారు. అంటే శ్రీ వేంకటేశ్వరుని నామం నిరంతరం స్మరిస్తూ ఉంటే, మనస్సును ఇతర చంచలమైన విషయాల నుంచి దైవంపై నిలపడానికి సహాయం అవుతుందని భావం.

“నగవులు నిజమని నమ్మేదా” అన్నమయ్య మనిషిని తన జీవితాన్ని లోపలికి చూసుకునేలా చేసే కీర్తన.

ప్రపంచంలో కనిపించే సుఖాలను అనుభవించవచ్చు. బాధ్యతలను నిర్వర్తించవచ్చు. సంబంధాలను గౌరవించవచ్చు. కానీ వాటినే శాశ్వత సత్యంగా భావించవద్దని అన్నమయ్య సూచిస్తున్నారు.

గత కర్మలు మన వెంట వస్తాయి. ఆశలు మనసును పరుగులు పెట్టిస్తాయి. మాయలు మనల్ని ఆకర్షిస్తాయి. కాలం ముందుకు సాగుతూనే ఉంటుంది.

అలాంటి సమయంలో మనస్సుకు నిజమైన ఆధారం ఏమిటి?

అన్నమయ్య చూపిన మార్గం చాలా సరళమైనది:

శ్రీ వేంకటపతి నామాన్ని నాలుకపై నిలపడం.

ప్రాపంచిక చంచలత్వం మధ్య దైవనామం మనస్సుకు ఒక స్థిరమైన ఆధారంగా మారుతుంది.

అందుకే ఈ కీర్తన యొక్క అంతరార్థాన్ని ఒక వాక్యంలో చెప్పాలంటే:

ప్రపంచంలోని తాత్కాలిక సుఖాలను శాశ్వతమైనవిగా భావించకుండా, శ్రీ వేంకటేశ్వరుని నామస్మరణలో మనస్సును నిలపడం ద్వారా వైరాగ్యాన్ని, అంతరశాంతిని పొందాలి.

అన్నమయ్య అడిగిన ప్రశ్న చివరికి మనకూ వర్తిస్తుంది:

“నగవులు నిజమని నమ్మేదా?”

ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం వెతుక్కోవడమే ఈ కీర్తనను నిజంగా ఆస్వాదించడం.