రచన: అన్నమాచార్య
పరిచయం
“చేరి యశోదకు శిశు వితడు” అనే కీర్తనలో అన్నమాచార్యులు శ్రీకృష్ణుని బాలలీలను, ఆయనలో దాగి ఉన్న పరబ్రహ్మ తత్త్వాన్ని అద్భుతంగా వర్ణించారు. యశోదమ్మకు ముద్దుబిడ్డగా కనిపించే శ్రీకృష్ణుడే సమస్త సృష్టికి మూలమైన పరమాత్మ అని ఈ కీర్తన తెలియజేస్తుంది. ఒకవైపు చిన్నారి కృష్ణుడి బాలసౌందర్యం, మరోవైపు బ్రహ్మకు తండ్రిగా, సూర్యచంద్రులకు అధిపతిగా, సమస్త దేవతలకు ఆధారంగా ఉన్న విశ్వరూప తత్త్వం—ఈ రెండు కోణాలను అన్నమయ్య ఎంతో సహజంగా కలిపారు.
అన్నమాచార్యులు 15వ శతాబ్దానికి చెందిన మహాభక్త కవి. తిరుమల శ్రీవేంకటేశ్వరుని స్తుతిస్తూ వేలాది సంకీర్తనలు రచించారు. ఈ కీర్తనలో చివరి చరణంలో “శ్రీవేంకటాధిపుడు” అని పేర్కొనడం ద్వారా కృష్ణుడు, విష్ణువు, వేంకటేశ్వరుడు ఒకే పరమతత్త్వమనే వైష్ణవ భావాన్ని బలంగా ప్రతిపాదించారు.
పూర్తి సాహిత్యం
పల్లవి
చేరి యశోదకు శిశు వితడు
ధారుణి బ్రహ్మకు తండ్రియు నితడు ॥
చరణం 1
సొలసి చూచినను సూర్యచంద్రులను
లలి వెదచల్లెడులక్షణుడు ।
నిలిచిననిలువున నిఖిలదేవతల
కలిగించు సురలగనివో యితడు ॥
చరణం 2
మాటలాడినను మరియజాండములు
కోటులు వోడమేటిగుణరాశి ।
నీటగునూర్పుల నిఖిలవేదములు
చాటువనూ రేటిసముద్ర మితడు ॥
చరణం 3
ముంగిట జొలసిన మోహన మాత్మల
బొంగించేఘనపురుషుడు ।
సంగతి మావంటిశరణాగతులకు
నంగము శ్రీవేంకటాధిపు డితడు ॥
పద అర్థాలు
| పదం | అర్థం |
|---|---|
| చేరి | దగ్గరగా, చేరి; ఇక్కడ యశోదమ్మ దగ్గర ఉన్న బాలకృష్ణుడు |
| శిశువు | చిన్నబిడ్డ |
| ధారుణి | భూమిపై, లోకంలో |
| బ్రహ్మకు తండ్రి | సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మకు కూడా మూలకారణమైన పరమాత్మ |
| సొలసి | అలసి, శ్రమించి; భావపరంగా ప్రేమతో/ఆశ్చర్యంతో చూసినట్లు |
| లలి | అందంగా, సుందరంగా, ముద్దుగా |
| వేదచల్లెడు లక్షణుడు | వేదతత్త్వాలను వెల్లడించే స్వభావం కలవాడు |
| నిఖిల | సమస్త, మొత్తం |
| సురలు | దేవతలు |
| గణము | సమూహం, వర్గం |
| మరియాండములు | అనేక బ్రహ్మాండాలు |
| కోటులు | కోట్ల సంఖ్యలో |
| గుణరాశి | అనేక దివ్యగుణాల సమూహం |
| నిఖిలవేదములు | సమస్త వేదాలు |
| నూర్పులు | బోధనలు, ఉపదేశాలు, తత్త్వజ్ఞాన ప్రకటనలు |
| సముద్రుడు | అపారమైన సమూహం/నిధి; ఇక్కడ అనంతమైన జ్ఞానానికి రూపకం |
| ముంగిట | ఇంటి ముందు, ఎదుట |
| జొలసిన | ప్రకాశించిన, వెలిగిన |
| మోహన | మనోహరమైన, ఆకర్షణీయమైన |
| ఆత్మలు | జీవులు, ప్రాణులు |
| బొంగించు | వశపరచు, ఆకర్షించు |
| ఘనపురుషుడు | మహోన్నతమైన పరమపురుషుడు |
| సంగతి | సంబంధం, సందర్భం |
| శరణాగతులు | భగవంతుని శరణు కోరిన భక్తులు |
| నంగము | ఆధారం, ఆశ్రయం |
| శ్రీవేంకటాధిపుడు | తిరుమల శ్రీవేంకటేశ్వరుడు |
పల్లవి భావం
“చేరి యశోదకు శిశు వితడు” — యశోదమ్మకు దగ్గరగా కనిపించే ఈ చిన్నారి మరెవరో కాదు, శ్రీకృష్ణుడే. తల్లి ఒడిలో ఆడుకునే సాధారణ బాలుడిలా కనిపించినప్పటికీ, “ధారుణి బ్రహ్మకు తండ్రియు నితడు” అని అన్నమయ్య వెంటనే ఆయన అసలు తత్త్వాన్ని తెలియజేస్తారు.
సృష్టికర్త బ్రహ్మకే మూలమైన పరమాత్మ ఈ బాలకృష్ణుడు. అంటే మన కళ్లకు కనిపించే చిన్నారి రూపం వెనుక అనంతమైన విశ్వచైతన్యం ఉంది. బాలుడిలో బ్రహ్మాండాన్ని, మానవ రూపంలో పరబ్రహ్మను చూడటం ఈ పల్లవిలోని ప్రధాన సందేశం.
భావం – మొదటి చరణం
కృష్ణుని రూపాన్ని చూసినప్పుడు సూర్యచంద్రుల వంటి ప్రకాశవంతమైన దివ్యత్వం కనిపిస్తుంది. ఆయన వేదజ్ఞానానికి ప్రతిరూపం. సమస్త దేవతలకు కూడా ఆయనే మూలాధారం.
ఇక్కడ అన్నమయ్య ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని చెబుతున్నారు: మనం అనేక దేవతలను ఆరాధించినప్పటికీ, ఆ దేవతల వెనుక ఉన్న పరమశక్తి ఒక్కటే. ఆ పరమశక్తి శ్రీకృష్ణునిలో వ్యక్తమవుతోంది.
అందుకే బాలకృష్ణుడు కేవలం యశోదమ్మ కుమారుడు కాదు; సమస్త దేవతలకు ఆధారమైన పరమాత్మ.
భావం – రెండవ చరణం
కృష్ణుని మహిమను మాటల్లో పూర్తిగా వివరించడం సాధ్యం కాదు. ఆయనకు సంబంధించిన బ్రహ్మాండాలు లెక్కలేనన్ని. ఆయన దివ్యగుణాలు కూడా అనంతమైనవి.
వేదాలు భగవంతుని జ్ఞానాన్ని, స్వరూపాన్ని వివరించడానికి ప్రయత్నిస్తాయి. కానీ ఆ జ్ఞానం కూడా అపారమైన సముద్రంలాంటిదే. కృష్ణుడు ఆ నిఖిల వేదజ్ఞానానికి మూలం, అనంతమైన జ్ఞానస్వరూపుడు.
అందుకే చిన్నారి కృష్ణుడి మాటలు కూడా సాధారణ మాటలు కావు; ఆయనలోనే వేదాల సారం, సృష్టి యొక్క రహస్యం నిక్షిప్తమై ఉంది.
భావం – మూడవ చరణం
ఇంటి ముంగిట కనిపించే కృష్ణుని అందమైన రూపం చూసి ప్రతి ఒక్కరూ ఆకర్షితులవుతారు. ఆయన రూపం మోహనమైనది; ఆయన సాన్నిధ్యం జీవుల మనస్సులను తనవైపు తిప్పుతుంది.
అయితే ఈ మోహన బాలుడే “ఘనపురుషుడు”, అంటే పరమపురుషుడు. ముఖ్యంగా తనను ఆశ్రయించిన శరణాగత భక్తులకు ఆయనే రక్షకుడు, ఆధారం.
చివరగా అన్నమయ్య ఈ బాలకృష్ణుడిని **“శ్రీవేంకటాధిపుడు”**గా గుర్తిస్తున్నారు. కృష్ణుడిగా కనిపించినా, యశోద కుమారుడిగా కనిపించినా, చివరికి ఆయనే తిరుమల శ్రీవేంకటేశ్వరుడు అనే తత్త్వాన్ని కీర్తన ముగింపు స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది.
ఈ కీర్తనలోని ముఖ్యమైన ఆధ్యాత్మిక సందేశం
ఈ కీర్తన ప్రత్యేకత “బాలుడు – పరబ్రహ్మ” అనే రెండు విరుద్ధంగా కనిపించే భావాలను ఒకటిగా చూపడంలో ఉంది.
యశోదమ్మకు ఆయన తన బిడ్డ.
దేవతలకు ఆయన ఆధారం.
బ్రహ్మకు ఆయన మూలకారణం.
వేదాలకు ఆయన అంతరార్థం.
శరణాగతులకు ఆయన రక్షకుడు.
తిరుమలలో ఆయన శ్రీవేంకటేశ్వరుడు.
అంటే భగవంతుడు భక్తుని భావానికి అనుగుణంగా కనిపిస్తాడు. ప్రేమతో చూస్తే ముద్దుబిడ్డగా కనిపిస్తాడు; జ్ఞానదృష్టితో చూస్తే పరబ్రహ్మగా దర్శనమిస్తాడు.
సందర్భం
అన్నమాచార్యుల కీర్తనలు ప్రధానంగా శ్రీహరి, ముఖ్యంగా శ్రీవేంకటేశ్వరుని భక్తి సంప్రదాయంలో విస్తృతంగా పాడబడుతున్నాయి. ఈ కీర్తనలో కృష్ణుని బాలరూపం, యశోదతో ఆయన అనుబంధం, అలాగే ఆయన విశ్వరూప తత్త్వం ఉండటం వల్ల కృష్ణ భక్తి కార్యక్రమాలు, భజనలు, హరికథలు, భక్తి సంగీత కార్యక్రమాలు వంటి సందర్భాల్లో దీనిని ఆలపించడానికి ఎంతో అనుకూలంగా ఉంటుంది.
అన్నమయ్య కీర్తనలకు అనేక మంది ప్రముఖ గాయకులు, సంగీత విద్వాంసులు తమదైన బాణీలు, గానశైలులతో ప్రాచుర్యం కల్పించారు. ప్రాంతం, గాయకుడు, సంగీత సంప్రదాయం ఆధారంగా స్వరప్రయోగాల్లో తేడాలు కనిపించవచ్చు.
తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు
1. ఈ కీర్తన ఏ దేవుడి గురించి?
ఈ కీర్తన ప్రధానంగా శ్రీకృష్ణుని గురించి. అయితే అన్నమయ్య కృష్ణుడిని కేవలం యశోద కుమారుడిగా కాకుండా పరబ్రహ్మగా, చివరికి శ్రీవేంకటేశ్వరుడిగా దర్శిస్తున్నారు.
2. ఈ కీర్తన ఎప్పుడు పాడతారు?
కృష్ణ భక్తి కార్యక్రమాలు, భజనలు, హరికథలు, అన్నమాచార్య కీర్తనల సంగీత కార్యక్రమాలు మరియు శ్రీహరి ఆరాధన సందర్భాల్లో పాడవచ్చు. బాలకృష్ణుని లీలలను స్మరించే సందర్భాలకు ఇది ప్రత్యేకంగా అనుకూలంగా ఉంటుంది.
3. ఈ కీర్తనలో ముఖ్యమైన సందేశం ఏమిటి?
మనకు చిన్నబిడ్డగా కనిపించే భగవంతుడే సమస్త విశ్వానికి మూలమైన పరమాత్మ అనే సందేశమే ఈ కీర్తన యొక్క ప్రధాన భావం. భక్తి దృష్టిలో కృష్ణుడు యశోద కుమారుడు; తత్త్వదృష్టిలో ఆయన బ్రహ్మకు కూడా మూలమైన పరమపురుషుడు.
“చేరి యశోదకు శిశు వితడు” కీర్తనలో అన్నమాచార్యులు కృష్ణుని బాలసౌందర్యాన్ని మాత్రమే వర్ణించలేదు. బాలుడి రూపంలో దాగి ఉన్న అనంతమైన పరబ్రహ్మ తత్త్వాన్ని మనకు పరిచయం చేశారు. యశోదకు శిశువు, బ్రహ్మకు తండ్రి, దేవతలకు ఆధారం, వేదాలకు మూలం, శరణాగతులకు ఆశ్రయం—ఇలా శ్రీకృష్ణుని అనేక పార్శ్వాలను ఒకే కీర్తనలో దర్శింపజేశారు.
అందుకే ఈ కీర్తనను విన్నప్పుడు మనకు కనిపించేది కేవలం ముద్దుల కృష్ణుడు కాదు; యశోద ఒడిలో ఆడుకునే అదే బాలుడు సమస్త జగత్తును నడిపించే శ్రీహరి అనే అద్భుతమైన ఆధ్యాత్మిక సత్యం.