రచన: అన్నమాచార్య
దేవత: శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి
కీర్తన భావం: భగవంతుని నిజమైన భక్తి, శ్రీపతి సేవ, సత్పురుషుల మార్గం యొక్క శాశ్వతత్వం

పరిచయం

అన్నమాచార్యుల కీర్తనల్లో భక్తి అనేది కేవలం ఆలయంలో చేసే పూజకు మాత్రమే పరిమితం కాదు. భగవంతుని నిజమైన భక్తుల సాంగత్యం, ఆయనపై విశ్వాసం, ఆయన సేవలో గడిపే జీవితం కూడా పరమమైన ఆధ్యాత్మిక మార్గమేనని ఆయన అనేక సంకీర్తనల్లో తెలియజేశారు.

“ఏ పురాణముల నెంత వెదికినా” అనే కీర్తన కూడా అలాంటి గంభీరమైన సందేశాన్ని అందిస్తుంది. ఇందులో అన్నమయ్య శ్రీపతి, నరహరి, కమలాక్షుడు, అచ్యుతుడు, శ్రీవల్లభుడు, శ్రీవేంకటపతి వంటి శ్రీమహావిష్ణువు పేర్లను ఉపయోగిస్తూ, భగవంతుని భక్తుల గొప్పతనాన్ని వివరిస్తారు.

అన్నమాచార్యులు 15వ శతాబ్దానికి చెందిన మహాభక్తుడు మరియు తిరుమల శ్రీవేంకటేశ్వరుని పరమభక్తుడు. ఆయన వేలాది సంకీర్తనల ద్వారా శ్రీవేంకటేశ్వరుని మహిమను, భక్తిమార్గాన్ని, మానవ జీవిత సత్యాలను ప్రజలకు అందించారు. ఈ కీర్తనలో కూడా నిజమైన భక్తి ఎప్పటికీ విఫలం కాదని, భగవంతుని సేవ మనిషికి పవిత్రతను మరియు శాశ్వతమైన భాగ్యాన్ని ప్రసాదిస్తుందని అన్నమయ్య బలంగా చెబుతున్నారు.

ఈ కీర్తనకు ప్రత్యేకమైన ఆకర్షణ ఏమిటంటే—ఇది కేవలం “భగవంతుడిని స్తుతించడం” కాదు; ఏది శాశ్వతం? ఏది వ్యర్థం? ఏది నిజమైన ధర్మం? ఏది మానవుడిని సరైన మార్గంలో నడిపిస్తుంది? అనే ప్రశ్నలకు భక్తి దృష్టితో సమాధానం ఇస్తుంది.

పూర్తి సాహిత్యం

పల్లవి

ఏ పురాణముల నెంత వెదికినా |
శ్రీపతిదాసులు చెడ రెన్నడును ||

చరణం 1

వారివిరహితములు అవి గొన్నాళ్ళకు |
విరసంబులు మరి విఫలములు |
నరహరి గొలి చిటు నమ్మినవరములు |
నిరతము లెన్నడు నెలవులు చెడవు ||

చరణం 2

కమలాక్షుని మతిగాననిచదువులు |
కుమతంబులు బహుకుపథములు |
జమళి నచ్యుతుని సమారాధనలు |
విమలములే కాని వితథముగావు ||

చరణం 3

శ్రీవల్లభుగతి జేరనిపదవులు |
దావతులు కపటధర్మములు |
శ్రీవేంకటపతి సేవించునేవలు |
పావనము లధికభాగ్యపుసిరులు ||

పద అర్థాలు

పదం	అర్థం
పురాణములు	భగవంతుని మహిమ, ధర్మం, సృష్టి, భక్తుల చరిత్రలను వివరించే ప్రాచీన ధార్మిక గ్రంథాలు
శ్రీపతిదాసులు	శ్రీదేవికి భర్త అయిన శ్రీమహావిష్ణువు యొక్క భక్తులు, సేవకులు
చెడరెన్నడును	ఎప్పటికీ చెడిపోరు; వారి కీర్తి, భక్తి నశించవు
విరహితములు	లేనివి, విడిపోయినవి, సంబంధం లేనివి
విరసంబులు	రుచిలేనివి; సారహీనమైనవి
విఫలములు	ఫలితం లేనివి; ప్రయోజనం ఇవ్వనివి
నరహరి	నరసింహ స్వరూపంలో ఉన్న శ్రీమహావిష్ణువు
గొలి	కొలిచి, ఆరాధించి, సేవించి
నమ్మిన వరములు	భగవంతునిపై విశ్వాసంతో పొందిన అనుగ్రహాలు
నిరతము	ఎల్లప్పుడూ, నిరంతరం
నెలవులు	నిలయాలు, స్థిరత్వాలు; ఇక్కడ శాశ్వతమైన స్థితి అనే భావం
కమలాక్షుడు	కమలములవంటి నేత్రాలు కలవాడు; శ్రీమహావిష్ణువు
మతిగానని	సరిగ్గా అర్థం చేసుకోని; పరమార్థాన్ని గ్రహించని
కుమతంబులు	చెడు ఆలోచనలు, తప్పుదారి పట్టించే భావనలు
కుపథములు	చెడు మార్గాలు, ధర్మానికి విరుద్ధమైన దారులు
అచ్యుతుడు	ఎప్పటికీ తన స్వరూపం నుండి చ్యుతి చెందనివాడు; శ్రీమహావిష్ణువు
సమారాధనలు	సంపూర్ణమైన భక్తితో చేసే ఆరాధనలు
విమలములు	నిర్మలమైనవి, పవిత్రమైనవి
వితథము	వ్యర్థమైనది, ఫలితం లేనిది
శ్రీవల్లభుడు	శ్రీదేవికి ప్రియమైన భర్త; శ్రీమహావిష్ణువు
గతి	చేరవలసిన స్థానం, ఆశ్రయం, పరమగమ్యం
పదవులు	స్థానం, స్థితి, గమ్యం
కపటధర్మములు	బయటకు ధర్మంలా కనిపించినా అంతర్గతంగా నిజాయితీ లేని ఆచరణలు
పావనము	పవిత్రమైనది
అధికభాగ్యము	గొప్ప అదృష్టం, విశేషమైన దైవానుగ్రహం
సిరులు	సంపదలు, ఐశ్వర్యాలు; ఇక్కడ ఆధ్యాత్మిక సంపద అనే భావం కూడా ఉంది

భావం పల్లవి

“ఏ పురాణముల నెంత వెదికినా
శ్రీపతిదాసులు చెడ రెన్నడును”

ఎన్ని పురాణాలను పరిశీలించినా, ఎన్ని పవిత్ర గ్రంథాలను చదివినా ఒక విషయం స్పష్టంగా తెలుస్తుంది—శ్రీమహావిష్ణువు యొక్క నిజమైన భక్తులు ఎప్పటికీ నశించరు.

ఇక్కడ “చెడిపోవడం” అంటే కేవలం శరీరంతో నశించడం కాదు. నిజమైన భక్తుడి కీర్తి, ఆధ్యాత్మిక విలువ, భగవంతునితో ఏర్పడిన సంబంధం శాశ్వతంగా నిలుస్తాయి.

అన్నమయ్య చెప్పే ముఖ్యమైన సందేశం ఏమిటంటే—లోకంలో సంపదలు, అధికారాలు, పదవులు మారిపోవచ్చు. కానీ భగవంతునిపై నిలిచిన భక్తి మాత్రం కాలానికి అతీతంగా నిలుస్తుంది.

భావం – మొదటి చరణం

“వారివిరహితములు అవి గొన్నాళ్ళకు
విరసంబులు మరి విఫలములు…”

భగవంతుని భక్తి లేకుండా ఉన్న విషయాలు కొంతకాలం ఆకర్షణీయంగా కనిపించినా చివరకు వాటి సారహీనత బయటపడుతుంది. భగవంతునితో సంబంధం లేని జీవితం అంతిమంగా విరసమైనదిగా, ఫలహీనమైనదిగా మారుతుంది.

అయితే—

“నరహరి గొలి చిటు నమ్మినవరములు
నిరతము లెన్నడు నెలవులు చెడవు”

నరసింహ స్వామిని భక్తితో కొలిచి, ఆయనను విశ్వసించి పొందిన అనుగ్రహాలు మాత్రం శాశ్వతమైనవి.

ఇక్కడ “వరాలు” అనగానే కేవలం ధనం, ఆరోగ్యం, విజయం వంటి భౌతిక ఫలితాలను మాత్రమే భావించకూడదు. భక్తి, ధైర్యం, విశ్వాసం, శాంతి, దైవస్మరణ వంటి అంతర్గత సంపదలు కూడా భగవంతుని వరాలే.

భావం – రెండవ చరణం

“కమలాక్షుని మతిగానని చదువులు
కుమతంబులు బహు కుపథములు”

ఎంత చదువు చదివినా, ఆ జ్ఞానం మనలను పరమాత్మ వైపు నడిపించకపోతే అది నిజమైన జ్ఞానం కాదు అని అన్నమయ్య సూచిస్తున్నారు.

“చదువు” ఇక్కడ పుస్తక జ్ఞానానికి మాత్రమే పరిమితం కాదు. మనిషి పొందే విద్య, వివేకం, ఆలోచనా శక్తి అన్నీ ధర్మబద్ధమైన మార్గంలో ఉపయోగపడాలి.

భగవంతుని తత్త్వాన్ని అర్థం చేసుకోకుండా పెరిగిన జ్ఞానం కొన్నిసార్లు అహంకారానికి దారితీయవచ్చు. అందుకే అన్నమయ్య కుమతులు, కుపథాలు గురించి హెచ్చరిస్తున్నారు.

తర్వాత ఆయన చెబుతున్నది:

“జమళి నచ్యుతుని సమారాధనలు
విమలములే కాని వితథముగావు”

అచ్యుతుడిని భక్తితో ఆరాధించడం మాత్రం ఎప్పటికీ వ్యర్థం కాదు. నిజమైన భక్తి మనస్సును నిర్మలంగా చేస్తుంది.

భావం – మూడవ చరణం

“శ్రీవల్లభుగతి జేరని పదవులు
దావతులు కపటధర్మములు”

శ్రీవల్లభుడైన శ్రీమహావిష్ణువు వైపు నడిపించని పదవులు, స్థానాలు, గొప్పతనాలు చివరకు ఎంతవరకు ఉపయోగపడతాయి? అన్నమయ్య వాటిని కపటధర్మాలతో పోలుస్తున్నారు.

బయటకు గొప్పగా కనిపించే జీవితం కన్నా, లోపల భక్తితో నిండిన జీవితం గొప్పది.

చివరగా అన్నమయ్య ఈ కీర్తన యొక్క సారాన్ని అందమైన రీతిలో చెబుతున్నారు:

“శ్రీవేంకటపతి సేవించునేవలు
పావనము లధికభాగ్యపుసిరులు”

శ్రీవేంకటపతిని సేవించే ప్రతి అవకాశం పవిత్రమైనదే. అది సాధారణ అదృష్టం కాదు—అత్యంత గొప్ప ఆధ్యాత్మిక సంపద.

తిరుమల శ్రీవేంకటేశ్వరుని సేవ, దర్శనం, నామస్మరణ, భక్తుల సేవ—ఇవన్నీ భక్తుని జీవితాన్ని పవిత్రం చేసే భాగ్యాలుగా అన్నమయ్య చూస్తున్నారు.

సందర్భం – ఈ కీర్తనను ఎప్పుడు పాడవచ్చు?

అన్నమాచార్య సంకీర్తనలు తిరుమల శ్రీవేంకటేశ్వరుని ఆరాధనా సంప్రదాయంలో ప్రత్యేకమైన స్థానం కలిగి ఉన్నాయి. ఈ కీర్తనలో శ్రీపతి, నరహరి, కమలాక్షుడు, అచ్యుతుడు, శ్రీవల్లభుడు, శ్రీవేంకటపతి వంటి విష్ణు నామాలు వరుసగా రావడం వల్ల ఇది భక్తి, నామస్మరణ, సత్సంగ సందర్భాలకు ఎంతో అనుకూలంగా ఉంటుంది.

ఇలాంటి కీర్తనలను శ్రీవారి భక్తి కార్యక్రమాలు, భజనలు, సంకీర్తన కార్యక్రమాలు, ఆధ్యాత్మిక సభలు, ఆలయ ఉత్సవాలు మరియు వ్యక్తిగత పారాయణంలో ఆలపించవచ్చు.

ప్రత్యేకంగా, “శ్రీవేంకటపతి సేవ”ను జీవితంలో గొప్ప భాగ్యంగా చూపించే చివరి చరణం తిరుమల భక్తి వాతావరణంతో సహజంగా అనుసంధానమవుతుంది.

ఈ కీర్తనకు వేర్వేరు సంగీత బాణీల్లో గానం చేసే సంప్రదాయం ఉంది. అన్నమయ్య కీర్తనల ప్రత్యేకత ఏమిటంటే, శాస్త్రీయ సంగీత కచేరీ నుంచి భక్తి గాన కార్యక్రమం వరకు వివిధ సందర్భాల్లో వాటిని ఆలపించగలగడం.

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

1. ఈ కీర్తన ఏ దేవుడి గురించి?

ఈ కీర్తన ప్రధానంగా శ్రీమహావిష్ణువు, ముఖ్యంగా శ్రీవేంకటేశ్వర స్వామి భక్తిని గురించి చెబుతుంది. ఇందులో శ్రీపతి, నరహరి, కమలాక్షుడు, అచ్యుతుడు, శ్రీవల్లభుడు వంటి విష్ణు నామాలు ఉపయోగించబడ్డాయి.

2. ఈ కీర్తనలో ప్రధాన సందేశం ఏమిటి?

నిజమైన భక్తి, భగవంతుని సేవ, ఆయనపై విశ్వాసం ఎప్పటికీ వ్యర్థం కావు. భగవంతునితో సంబంధం లేని జ్ఞానం, ధర్మం, పదవి లేదా సంపద శాశ్వతమైనవి కావని అన్నమయ్య తెలియజేస్తారు.

3. ఈ కీర్తన ఎప్పుడు పాడతారు?

అన్నమాచార్య సంకీర్తనగా దీనిని ఆలయ భక్తి కార్యక్రమాలు, భజనలు, సంకీర్తన సభలు, శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి ఆరాధనా కార్యక్రమాలు మరియు వ్యక్తిగత భక్తి గానంలో పాడవచ్చు. ప్రత్యేకమైన ఒక పండుగకు మాత్రమే పరిమితమైన కీర్తనగా చూడాల్సిన అవసరం లేదు.

“ఏ పురాణముల నెంత వెదికినా” అనే కీర్తన మనకు ఒక శాశ్వతమైన ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని గుర్తుచేస్తుంది. మనం సంపాదించే సంపదలు, పదవులు, జ్ఞానం, పేరు—ఇవన్నీ కాలంతో మారిపోవచ్చు. కానీ భగవంతునిపై విశ్వాసం, ఆయన సేవ, ఆయన భక్తుల మార్గం మన జీవితానికి నిలకడైన విలువను ఇస్తాయి.

అన్నమయ్య చివరికి మన దృష్టిని శ్రీవేంకటపతి సేవ వైపు తీసుకెళ్తారు. ఆ సేవను ఆయన “పావనము”గాను, “అధిక భాగ్యపు సిరులు”గాను వర్ణిస్తారు.

అందుకే ఈ కీర్తనను ఆలకించడం అంటే కేవలం ఒక మధురమైన అన్నమయ్య పదాన్ని వినడం కాదు—జీవితంలో నిజంగా నిలిచిపోయేది ఏమిటో మనసుకు గుర్తుచేసుకోవడం.