రచన: అన్నమాచార్య

పరిచయం

“కిం కరిష్యామి కిం కరోమి” అనే అన్నమాచార్య కీర్తనలో ఒక భక్తుని అంతర్మథనం, ఆత్మపరిశీలన, భగవంతునిపై శరణాగతి ఎంతో అందంగా వ్యక్తమవుతాయి. “నేను ఏమి చేయాలి? ఏమి చేయగలను?” అనే ప్రశ్నతో ప్రారంభమయ్యే ఈ కీర్తనలో, సంసారబంధాలలో చిక్కుకున్న మనిషి తన స్థితిని తానే ప్రశ్నించుకుంటాడు. చివరకు తనకు రక్షణనిచ్చే శ్రీమన్నారాయణుని, తిరువేంకటాచలాధీశుడైన శ్రీ వేంకటేశ్వరుని స్మరించాల్సిన అవసరాన్ని గుర్తుచేసుకుంటాడు.

అన్నమాచార్యులు 15వ శతాబ్దానికి చెందిన మహా తెలుగు వాగ్గేయకారుడు. సుమారు 32,000 సంకీర్తనలు రచించినట్లు సంప్రదాయం చెబుతుంది; వాటిలో అనేక కీర్తనలు శ్రీ వేంకటేశ్వరుని భక్తి, శరణాగతి, తత్త్వం మరియు మానవ జీవితంపై ఆత్మపరిశీలనను ప్రతిబింబిస్తాయి.

ఈ కీర్తన ప్రత్యేకత ఏమిటంటే, ఇది కేవలం దేవుని స్తుతి మాత్రమే కాదు. “భగవంతుడు నా ముందున్నప్పుడు కూడా నేను ఎందుకు సంసారభ్రమలోనే ఉన్నాను?” అనే భక్తుని లోతైన ప్రశ్నను మన ముందుంచుతుంది.

పూర్తి సాహిత్యం

పల్లవి

కిం కరిష్యామి కిం కరోమి బహుళ-
శంకాసమాధానజాడ్యం వహామి ||

చరణం 1

నారాయణం జగన్నాథం త్రిలోకైక-
పారాయణం భక్తపావనం |
దూరీకరోమ్యహం దురితదూరేణ సం-
సారసాగరమగ్నచంచలత్వేన ||

చరణం 2

తిరువేంకటాచలాధీశ్వరం కరిరాజ-
వరదం శరణాగతవత్సలమ్ |
పరమపురుషం కృపాభరణం న భజామి
మరణభవదేహాభిమానం వహామి ||

పదం	అర్థం
కిం	ఏమి?
కరిష్యామి	నేను ఏమి చేయగలను? / ఏమి చేయాలి?
కిం కరోమి	నేను ఏమి చేయాలి?
బహుళ	అనేకమైన, ఎక్కువైన
శంకా	సందేహం, అనుమానం
సమాధాన	జవాబు, పరిష్కారం
జాడ్యం	జడత్వం, స్పందించలేని స్థితి, మానసిక మాంద్యం
వహామి	నేను మోస్తున్నాను / అనుభవిస్తున్నాను
నారాయణం	శ్రీమహావిష్ణువు, సమస్త జీవులకు ఆధారమైన పరమాత్మ
జగన్నాథం	జగత్తుకు అధిపతి
త్రిలోకైక	మూడు లోకాలకు ఏకైకమైన
పారాయణం	ఆశ్రయం, నిరంతర స్మరణ లేదా ఆధారం
భక్తపావనం	భక్తులను పవిత్రం చేసేవాడు
దురితం	పాపం, చెడు కర్మ, దుఃఖానికి కారణమయ్యే దోషం
దూరీకరోమి	దూరం చేస్తున్నాను
సంసారసాగరం	జననమరణాలతో కూడిన సంసార జీవితం అనే సముద్రం
మగ్న	మునిగిపోయిన
చంచలత్వం	స్థిరత్వం లేకపోవడం, మనస్సు అటూ ఇటూ తిరగడం
తిరువేంకటాచలాధీశ్వరం	తిరువేంకట పర్వతానికి అధిపతి అయిన శ్రీ వేంకటేశ్వరుడు
కరిరాజ వరదం	గజరాజైన గజేంద్రునికి వరం ఇచ్చి రక్షించిన పరమాత్మ
శరణాగతవత్సలం	తనను శరణు కోరిన వారిపై అపారమైన ప్రేమ చూపేవాడు
పరమపురుషం	సర్వోన్నతుడైన పరమాత్మ
కృపాభరణం	కరుణనే ఆభరణంగా ధరించినవాడు
భజామి	నేను భజించుచున్నాను / సేవిస్తున్నాను / స్మరిస్తున్నాను
మరణభవ	మరణానికి లోబడిన ఈ భౌతిక జీవితం
దేహాభిమానం	శరీరమే నేను అనే భావన
వహామి	మోస్తున్నాను, పట్టుకుని ఉన్నాను

పల్లవి భావం

“కిం కరిష్యామి కిం కరోమి బహుళ శంకాసమాధానజాడ్యం వహామి”

“నేను ఏమి చేయాలి? నేను ఏమి చేయగలను? అనేక సందేహాలకు సమాధానం వెతుకుతూ, ఒక విధమైన మానసిక జడత్వాన్ని మోస్తున్నాను” అని భక్తుడు తనను తాను ప్రశ్నించుకుంటున్నాడు.

మనిషి జీవితంలో ఎన్నో సమస్యలు, సందేహాలు, భయాలు ఎదురవుతుంటాయి. ఒక సమస్యకు పరిష్కారం దొరికినా మరొక ప్రశ్న ముందుకు వస్తుంది. ఈ విధంగా ఆలోచనల్లోనే చిక్కుకుపోయి కార్యాచరణను కోల్పోయే స్థితిని అన్నమయ్య ఇక్కడ సూచిస్తున్నారు.

ఇది కేవలం సాధారణ అయోమయం కాదు. దైవాన్ని తెలుసుకున్నప్పటికీ, దైవాన్ని ఆశ్రయించకుండా మనసు సంసార విషయాల్లోనే తిరుగుతూ ఉండటం అనే ఆధ్యాత్మిక సందిగ్ధ స్థితి.

చరణం 1 భావం

“నారాయణం జగన్నాథం త్రిలోకైక పారాయణం భక్తపావనం”

శ్రీమన్నారాయణుడు జగత్తుకు అధిపతి. మూడు లోకాలకు ఏకైక ఆధారం. భక్తులను పవిత్రం చేసేవాడు.

ఇంతటి పరమాత్మ మనకు ఆశ్రయంగా ఉన్నప్పటికీ, మనిషి తన పాపాలు, కష్టాలు, సంసార సమస్యలలోనే చిక్కుకుని ఉంటాడు.

“దూరీకరోమ్యహం దురితదూరేణ సంసారసాగరమగ్నచంచలత్వేన”

సంసారసాగరంలో మునిగి, చంచలమైన మనస్సుతో నేను నా దురితాలను దూరం చేసుకోవాలని ప్రయత్నిస్తున్నాను అని భక్తుడు అంటున్నాడు.

ఇక్కడ “సంసారసాగరం” ఎంతో అందమైన రూపకం. సముద్రంలో మునిగిన వ్యక్తి తన శక్తితో ఈదుతూ బయటపడాలని ప్రయత్నించినట్లే, మనిషి కూడా సంసారబంధాల నుంచి బయటపడటానికి ప్రయత్నిస్తాడు. కానీ పరమాత్మను ఆశ్రయించకుండా చేసే ప్రయత్నం అసంపూర్ణమని కీర్తన సూచిస్తుంది.

చరణం 2 భావం

“తిరువేంకటాచలాధీశ్వరం కరిరాజ వరదం శరణాగతవత్సలం”

ఇక్కడ అన్నమయ్య తన మనస్సును శ్రీ వేంకటేశ్వరుని వైపు మళ్లిస్తారు.

తిరువేంకటాచలానికి అధిపతి అయిన స్వామి, గజరాజైన గజేంద్రుని రక్షించినవాడు, తనను శరణు కోరిన భక్తులపై అపారమైన ప్రేమ చూపేవాడు.

“పరమపురుషం కృపాభరణం”

ఆయనే పరమపురుషుడు. ఆయనకు కరుణే నిజమైన ఆభరణం.

అయితే, ఇంతటి కరుణామయుడైన స్వామిని భజించకుండా, నేను ఏమి చేస్తున్నాను?

“న భజామి మరణభవదేహాభిమానం వహామి”

అన్నమయ్య ఇక్కడ అత్యంత గంభీరమైన ఆత్మపరిశీలనను వ్యక్తం చేస్తున్నారు. పరమాత్మను స్మరించాల్సిన నేను, చివరకు నశించిపోయే ఈ శరీరమే శాశ్వతమని భావిస్తూ దేహాభిమానాన్ని మోస్తున్నాను.

ఈ ఒక్క పాదంలోనే కీర్తన యొక్క తాత్త్విక సారాంశం కనిపిస్తుంది:

శాశ్వతమైన పరమాత్మను మరచి, అశాశ్వతమైన శరీరాన్ని “నేను” అని భావించడం మానవుని ప్రధాన భ్రమ.

కీర్తనలోని ఆధ్యాత్మిక సందేశం

“కిం కరిష్యామి కిం కరోమి” మన జీవితానికి కూడా వర్తించే ఆత్మపరిశీలన.

మనకు సమస్యలు వచ్చినప్పుడు మొదట భయం, ఆందోళన, సందేహం కలుగుతాయి. కానీ అన్నమయ్య చూపించే మార్గం భగవంతుని స్మరణ, శరణాగతి మరియు దేహాభిమానాన్ని అధిగమించే ప్రయత్నం.

శ్రీ వేంకటేశ్వరుని “శరణాగతవత్సలుడు”, “కృపాభరణుడు”గా స్మరించడం ద్వారా భక్తుని మనస్సు సందేహం నుంచి విశ్వాసం వైపు ప్రయాణిస్తుంది.

అందుకే ఈ కీర్తనలో ప్రశ్నతో ప్రారంభమైన భావం చివరకు శరణాగతిలో పరిష్కారాన్ని వెతుకుతుంది.

సందర్భం

అన్నమాచార్యుల కీర్తనలు తిరుమల శ్రీ వేంకటేశ్వరుని ఆరాధనతో విడదీయలేని సంబంధాన్ని కలిగి ఉన్నాయి. TTD యొక్క అన్నమాచార్య ప్రాజెక్ట్ సంగీతం, పరిశోధన, ప్రచురణలు మరియు రికార్డింగ్ కార్యక్రమాల ద్వారా ఆయన సంకీర్తనలను ప్రజల్లోకి తీసుకెళ్తోంది.

“కిం కరిష్యామి” వంటి తాత్త్విక, ఆధ్యాత్మిక కీర్తనలు భక్తి సంగీత కార్యక్రమాలు, దేవాలయ సంగీత సేవలు, అన్నమయ్య జయంతి లేదా వర్ధంతి కార్యక్రమాలు, భజన మరియు కచేరీ సందర్భాల్లో ఆలపించడానికి అనుకూలమైనవి.

అన్నమాచార్య కీర్తనలకు ఒకే ఒక ఆధునిక స్వరరూపం ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. ఆయన పాత సంకీర్తనలలో అనేక వాటికి తరువాతి కాలంలో సంగీత విద్వాంసులు స్వరరూపాలు అందించారు; అందువల్ల ఒకే కీర్తనకు వివిధ గాయకుల వద్ద భిన్నమైన సంగీత రూపాలు వినిపించవచ్చు.

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

1. “కిం కరిష్యామి కిం కరోమి” కీర్తన ఏ దేవుడి గురించి?

ఈ కీర్తన ప్రధానంగా శ్రీమన్నారాయణుడు మరియు తిరువేంకటాచలాధీశుడైన శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి గురించి. చివరి చరణంలో ఆయనను శరణాగతవత్సలుడు, పరమపురుషుడు, కృపాభరణుడు అని అన్నమయ్య స్తుతించారు.

2. ఈ కీర్తన యొక్క ప్రధాన భావం ఏమిటి?

ఈ కీర్తన యొక్క ప్రధాన భావం ఆత్మపరిశీలన మరియు శరణాగతి. సంసారసాగరంలో మునిగిపోయి, దేహాభిమానంతో జీవిస్తున్న మనిషి తన స్థితిని గుర్తించి, పరమాత్మను ఆశ్రయించాలి అనే సందేశం ఇందులో ఉంది.

3. ఈ కీర్తన ఎప్పుడు పాడతారు?

అన్నమాచార్య సంకీర్తనలు దేవాలయ సేవలు, భక్తి సంగీత కార్యక్రమాలు, భజనలు, కచేరీలు మరియు అన్నమయ్యకు సంబంధించిన ఉత్సవాల్లో ఆలపించబడుతుంటాయి. ప్రత్యేకంగా శ్రీ వేంకటేశ్వరుని భక్తి, శరణాగతి లేదా ఆధ్యాత్మిక భావాన్ని ప్రధానంగా తీసుకునే కార్యక్రమాల్లో ఈ కీర్తనను పాడవచ్చు. TTD అన్నమాచార్య ప్రాజెక్ట్ కూడా ఆయన సంకీర్తనలను దేవాలయాలు, సంగీత సభలు, విద్యా సంస్థలు మరియు ఇతర సాంస్కృతిక వేదికల్లో ప్రదర్శిస్తోంది.

“కిం కరిష్యామి కిం కరోమి” అనే ప్రశ్నతో ప్రారంభమైన ఈ కీర్తన, చివరకు మనల్ని మనమే ప్రశ్నించుకునేలా చేస్తుంది.

మనసు ఎన్నో సందేహాలతో నిండిపోయినప్పుడు, సంసారసాగరంలో మునిగిపోయినప్పుడు, నశ్వరమైన దేహంపై అభిమానం పెంచుకున్నప్పుడు — మనకు శాశ్వతమైన ఆధారం ఎవరు?

అన్నమయ్య సమాధానం స్పష్టంగా చూపించారు:

తిరువేంకటాచలాధీశ్వరుడైన శ్రీ వేంకటేశ్వరుని శరణు పొందడం.

భక్తుని అయోమయం నుంచి ఆత్మవిశ్వాసానికి, దేహాభిమానం నుంచి దైవభావానికి, సంసారబంధం నుంచి శరణాగతికి నడిపించే ఆధ్యాత్మిక సందేశమే ఈ కీర్తన యొక్క అంతరార్థం.